Ve işte böyle, göz açıp kapayıncaya kadar iki ay geçti bile ve artık çantalarımı toplama zamanı geldi. Bu arada merhaba herkese, ben Eloise, Fransa’danım, 25 yaşındayım ve kısa dönem gönüllülük sürecimi İzmir’de tamamladım.
Tam açıklayamadım bir sebepten dolayı her zaman Türkiye bana cazip geliyordu . İçimde bir ihtiyaç, bir ses, orada olmam gerektiğini söylüyordu. Şimdi diyebilirim ki bu doğruymuş: buraya gelmek, kesinlikle doğru bir karardı.
İzmir’e geldikten sadece birkaç gün sonra, benimle benzer değerlere ve enerjiye sahip insanlarla tanıştım. Bu karşılaşmalar, burada geçirdiğim deneyimi gerçekten çok değerli kıldı ve birlikte geçirdiğimiz her anı kalbimde büyük bir sevgiyle saklıyorum. O insanlardan her birinden bir parçayı hayatım boyunca yanımda taşıyacağım. Bana ilham verdiler, önüme ne gibi yollar çıkabileceğini gösterdiler. Doğru insanlarla çevrili olduğunuzda, daha önce hayal etmeye bile cesaret edemediğiniz yolların açılabileceğini hatırlattılar. Onlar sayesinde sadece bilmediğim bir kültürün yeni katmanlarını değil, aynı zamanda kendimdeki katmanları da keşfettim.
Günlük tempom genellikle İngilizce ve Fransızca atölyeleri vermekle geçiyordu. Ama bu atölyeler çok hızlı bir şekilde dil değişiminden çok daha fazlasına dönüştü. Burada öğretmenlik yapmak beni Türk kültürünün içine çok hızlı bir şekilde çekti. 3 yaşından 50 yaşına kadar uzanan öğrenciler, bana hikayelerini, geleneklerini ve en sevdikleri yerleri anlattılar. Onların tavsiyeleri sayesinde şehri bir turist gibi değil, meraklı bir dost gibi keşfettim ve bu da beni Türk kültürüne hemen içine çekti.
Boş zamanlarımda ise burada tanıştığım arkadaşlarla vakit geçiriyordum: şehrin her köşesinden gün batımını izlemek, sahile gitmek, yemek pişirip paylaşmak, bol bol dans etmek, sohbet etmek, yeni insanlarla tanışmak, gülmek, ağlamak, tekrar yemek yemek, toplu taşımadan şikayet etmek, tekrar dans etmek, güneşin altında erimek, birbirimize özen göstermek ve birbirimizi sevmek…
Ve işte böyle, iki ay geçti ve tek dileğim burada geçirdiğim zamanın daha uzun sürmesi olurdu. Ama bu yolculukta hiçbir şey tesadüf gibi gelmedi. Les hasards n’existent pas – Tesadüfler yoktur – ve buna artık her zamankinden daha çok inanıyorum.
İzmir, yakında görüşürüz.
